Zdjęcie dziewczynki z martwą sarenką na okładce zapowiada motyw niewinności zetkniętej ze śmiercią i utratą, obecny w całym tomie.

    Tomik „Darzbór” to poruszająca, intymna opowieść o rodzinie, pamięci i utracie. Autorka, dojrzała kobieta, przywołuje postaci matki i ojca, ukazując ich z czułością, ale też z bólem i niepokojem. Tytułowe pozdrowienie myśliwskie nabiera symbolicznego znaczenia – staje się znakiem miłości splątanej z przemocą i milczeniem. To przejmujący obraz dorastania do prawdy o bliskich i o sobie samej.

    Poeta Roman Honet tak pisze o tomie: „w tej osobistej kronice pożegnania z młodością, swoją własną, lecz również młodością i obecnością najbliższych osób, poetka nie zmienia przeszłości w relikwiarz, lecz patrzy na nią z roztropnym przymrużeniem oka, w tego rodzaju spojrzeniu są i smutek i mądrość, a przede wszystkim jest ostrość spojrzenia, ponieważ oczy mruży się także po to, aby wyraźniej widzieć. przynajmniej przez chwilę.”